Przesłanie od Dalajlamy

„Bon jest najstarszą duchową tradycją i jako pierwotne źródło kultury tybetańskiej, odegrał znaczącą rolę w procesie kształtowania się unikalnej tybetańskiej tożsamości kulturowej. Dlatego też podkreślam często, jak ważną rzeczą jest chronienie tej tradycji.”
Jego Świątobliwość XIV Dalajlama – we wstępie do „Cuda Naturalnego Umysłu” autorstwa Tenzina Wangyala Rinpocze, 2000


„Tradycję Bon wiąże się powszechnie z Królestwem Szang Szung, które aż do czasów tybetańskiego króla Songtsen Gampo, które przypadły na VII w.n.e., istniało wokół góry Kailaś. My, Tybetańczycy traktujemy Bon jako starożytną, pierwotną, religijną i kulturową tradycję naszych przodków. Jest ona źródłem i ucieleśnieniem wielu aspektów tybetańskiego sposobu życia. Kiedy buddyzm przybył na ziemie tybetańskie, większość Tybetańczyków przeszła na buddyzm. Bon jednakże pozostał i począwszy od XI wieku, zaczął się coraz bardziej odradzać i w momencie inwazji chińskiej na Tybet, był praktykowany w wielu jego regionach.”
„Bon przekazał młodszym generacjom silne dziedzictwo w dziedzinie edukacji i kształcenia się filozoficznego oraz w dziedzinach dyscypliny klasztornej, rytuałów i medytacji. Dziś stanowi atrakcyjną kombinację studiów literatury, żywej debaty i osobistej refleksji.”
„Zarówno klasztory Bonu, jak i sami lamowie, ucierpieli nie mniej niż ich buddyjscy koledzy w czasie chińskiej inwazji. Grupka oddanych nauczycieli wzięła na siebie odpowiedzialność za ocalenie i przekazanie duchowej i kulturowej spuścizny Bonpów.”
„Tu na wygnaniu w Indiach, społeczność Bonpo osiedliła się w Dolanji, na wzgórzach wokół Solan, w stanie Himachal Pradesh, podejmując wszelkie wysiłki, aby ochronić styl życia Bonpów. Podobnie jak przedstawiciele pozostałych czterech szkół buddyzmu tybetańskiego, społeczność Bonpo wybrała swoich deputowanych do Tybetańskiego Zgromadzenia Narodowego.”
„Tashi Menri Ling jest miejscem, w którym młodzi mnisi otrzymują pełne, tradycyjne wykształcenie. Oprócz lekcji gramatyki, medycyny, astrologii i poezji, otrzymują też nowoczesne wykształcenie. Naocznie się przekonałem, że uczniowie mają tam dobre warunki do nauki, a mnisi są zdyscyplinowani. Będę się osobiście cieszył z każdej pomocy, jaka zostanie udzielona temu klasztorowi.”
Jego Świątobliwość XIV Dalajlama


JŚ XIV Dalajlama wita się z JŚ Lungtokien Tenpai Nyima, duchowym przywódcą tradycji Bon, w 2007r. z okazji otwarcia nowej biblioteki w klasztorze Menri w Dolanji, Indie.

Dalajlama i Lopon Tenzin Namdak Rinpocze

Ze strony www.ligmincha.org
Tłum. Jarek Kotas

Przekaż dalej

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn