Zapraszamy na wykład
dr Nyimy Osera Choekhortshanga Rinpocze z Uniwersytetu Karola w Pradze
Unikalna tradycja pół-mnichów z Dolpo w Nepalu 
The unique tradition of semi monks from Dolpo, Nepal

Wykład w języku angielskim z tłumaczeniem na żywo (wykład otwarty, darmowy)
Termin: 4.12.2018 godz. 13.45-15.30
Miejsce: Instytut Studiów Międzynarodowych,
ul. Koszarowa 3, s. 237. Wrocław
Organizator: dr Jarosław Kotas
 
W Dolpo występują trzy grupy osób praktykujących buddyzm. Najbardziej widoczni są mnisi w bordowych szatach żyjący w celibacie, ale oprócz nich są jeszcze tantryczni jogini z włosami zaplecionymi na czubku głowy. Mało zaś znaną, trzecią grupą, są praktykujący, których miejscowa ludność uważa za mnichów, aczkolwiek styl ich życia przypomina życie świeckie. Trudno ich, na pierwszy rzut oka, rozpoznać, gdyż wcale nie wyglądają na mnichów. Żyją niejako pomiędzy dwoma światami - mnichów i tantrycznych joginów, których określa się mianem ngagpów (tyb. sngags-pa). Nauka nie zajęła się jak dotąd badaniem tej grupy. Żeby więc podkreślić jej wyjątkowy charakter, używam słowa "pół-mnich".
Pół-mnisi mogą prowadzić normalne życie rodzinne. Z drugiej jednak strony, nie mają takiej swobody, jak ludzie świeccy. Tradycja nakłada na nich pewne ograniczenia. Przede wszystkim muszą golić włosy na głowie oraz nie mogą nosić ozdób, takich jak np. kolczyki. Żyją ze swoimi partnerkami, lecz nie poślubiają ich w trakcie tradycyjnej publicznej ceremonii. Kiedy rodzi im się dziecko, w klasztorze odbywa się ceremonia wyznania negatywności. Potem syn czy córka nie nazywają swego ojca ojcem, lecz stryjem.
Dla ludzi z zewnątrz, zwłaszcza dla Tybetańczyków, są oni ludźmi świeckimi, którzy praktykują tantrę, niemniej lokalna ludność Dolpo odnosi się do nich, jak do mnichów. Jest tak, mimo że nie są prawidłowo wyświęconymi mnichami, czyli nie ograniczają ich nawet podstawowe ślubowania (tyb. dge-bsnyen). Jedyne przyrzeczenie składane przez nich w klasztorze, to śluby przyjęcia schronienia (tyb. skyabs-sdom). Po ich złożeniu mają pewne obowiązki wobec klasztoru, takie jak opłaty pieniężne, praca fizyczna oraz wykonywanie rytuałów.
Co ciekawe, za tą wysoce poważaną tradycją regionu nie kryją się żadne spisane źródła, nie ma także ustnych przekazów na temat jej pochodzenia. Trwa ona jednak na przestrzeni niezliczonych pokoleń. Omówię wszystko, co związane z postacią pół-mnicha jako osoby o statusie równym mnichowi, oraz spróbuję się zmierzyć z zagadnieniem pochodzenia tej tradycji. Możliwe jest bowiem, że jej początki sięgają pierwszych niesubordynowanych mnichów, którzy nie przestrzegali klasztornych reguł. Dlaczego jednakże zostali oni tak łatwo zaakceptowani przez społeczeństwo? Innym śladem prowadzącym do pochodzenia tej tradycji, może być też społeczne zapotrzebowanie, na które pół-mnisi po prostu odpowiedzieli.
 
Gesze Choekhortshang Rinpocze, ur. w 1976 roku, jest lamą w tradycji bön, która jest częścią buddyzmu tybetańskiego. Pochodzi z Dolpo w Nepalu, który jest północno-zachodnim wysokogórskim regionem graniczącym z Tybetem. Gesze urodził się w znamienitej rodzinie i jest obecnie naczelnym lamą klasztoru Tashi Namgyal w Dolpo. W wieku 8 lat został oddany przez ojca i dziadka do klasztoru Menri w Indiach, usytuowanego w stanie Himachal Pradesh w wiosce Dolanji. Jest to główna siedziba tradycji bön, gdzie rezyduje jej duchowy przywódca, noszący tytuł Jego Świątobliwość Menri Trizin.
W wieku 16 lat został wyświęcony na mnicha, kiedy to przyjął odpowiednie ślubowania oraz rozpoczął naukę filozofii, astronomii, astrologii, historii Tybetu, literatury tybetańskiej, tradycyjnej medycyny tybetańskiej, oraz rytuałów i praktyk medytacyjnych.
Po 16 latach nauki, w roku 2008, uzyskał tytuł gesze (równowartość zachodniego doktoratu w dziedzinie nauk humanistycznych), co pozwoliło mu na intensywne zaangażowanie się w życie świata akademickiego w ramach zarówno szkół dialektycznych przy klasztorach, jak i ważnych europejskich uniwersytetów, takich jak Leiden, Oxford czy Uniwersytet Karola w Pradze. Od 2009 roku jest zatrudniony właśnie na nim, mieszka w Pradze i uczy języka oraz kultury tybetańskiej. W trakcie minionej dekady przekazał wiele nauk buddyjskich zachodnim społecznościom praktykujących w Niemczech, Francji, Austrii, we Włoszech, w Polsce, na Węgrzech oraz w Rumunii i Słowacji.
W roku 2015 nadano mu w klasztorze Menri duchowy tytuł Rinpocze (tyb. Drogocenny), gdzie został także intronizowany jako opat klasztoru Tashi Namgyal. Od 2018 roku zasiada w Radzie Konsultacyjnej Międzynarodowego Programu Młodych Tybetologów.

Przekaż dalej

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn