Rdzennego lamę, Tenzina Wangyala Rinpocze, spotkałem po raz pierwszy w Krakowie pod koniec lat 90. ubiegłego wieku. Początkowa fascynacja szybko przekształciła się w praktykę. Bon wybijał się na pierwszy plan w moim życiu, aż w końcu je zdominował, nadając mu głębszy sens. Po kilkunastu latach podążania za Tenzinem Wangyalem, w 2012 roku poprosił mnie on o przyjęcie funkcji instruktora naszej sanghi. Wtedy też zostałem tłumaczem sanghi. Przetłumaczyłem na żywo niezliczoną ilość retritów prowadzoną przez wielu różnych nauczycieli, zajmuję się też przekładami pisemnymi i jako tłumacz wydałem ponad dziesięć książek o tematyce buddyjskiej.

Nauki otrzymałem od wielu nauczycieli naszej tradycji. Są nimi: Tenzin Wangyal Rinpocze, J.E. Yongdzin Lopon Tenzin Namdak Rinpocze, J.Ś. 33. Menri Trizin Lungtok Tenpai Nyima Rinpocze, J.Ś. 34. Menri Trizin Lungtok Dawa Dargye Rinpocze, Menri Ponlop Trinley Nyima Rinpocze, Khenpo Tenpa Yungdrung Rinpocze, Ponlop Tsangpa Tenzin Rinpocze, Nyima Dakpa Rinpocze, Drubdra Khenpo Tsultrim Rinpocze oraz liczni geszowie z tradycji Yungdrung Bon.

Praktykuję trzy metody, a więc sutrę, tantrę i dzogczen, lecz moją najwyższą atencją cieszą się te ostatnie nauki, co przekłada się na tematykę moich kursów, skoncentrowanych głównie wokół dzogczen.

Jarek Kotas

Pamiętam ekscytującą  dyskusję z kolegą o reinkarnacji. Mieliśmy wtedy po 6 lat. Dziecięca fascynacja przerodziła się z czasem w poszukiwanie źródeł Nauk Buddyjskich i dogłębne ich studiowanie. Moim pierwszym Nauczycielem był Władysław Czapnik, który jak pierwszy zaprosił do Polski Lamów z tradycji tybetańskiej. Dzięki Jego wsparciu przyjąłem Schronienie w 1983 roku i rozpocząłem regularną praktykę w tradycji Kadziu. Była to wówczas jedyna szkoła tej tradycji w Polsce.

Spotkałem na swojej duchowej drodze wielu Nauczycieli. W 1992 r. Namkhai Norbu Rinpocze po raz pierwszy w Polsce przekazał Nauki Dzogczen. Otrzymałem ten przekaz. To właśnie dzięki Rinpocze dotknąłem żywego przekazu Tradycji Bon.
Od tego momentu powstała w Poznaniu grupa praktykujących Dzogczen z Tradycji Njingmapy I Bonu.

Wspólnie zorganizowaliśmy  wykłady Tenzina Wangyala Rinpocze w Poznaniu w 1997 i 1998 r. Dzięki temu miałem szczęście poznać Rinpocze osobiście. Pewnego dnia poczułem, że Jego nauki i przekazy działają  na mnie najmocniej i zrozumiałem że Tenzin Wangyal Rinpocze jest moim rdzennym Nauczycielem.

Od 1997 r. jako Umdze mianowany przez Rinpocze, prowadzę praktyki w Poznaniu. Przełomowym dla mnie wydarzeniem było spotkanie nauczycieli Tenzina Rinpocze: Jego Eminencji Lopona Tenzina Namdaka Rinpocze i otrzymanie przekazu Tantry Matki w 2001 r. oraz spotkanie Jego Świątobliwości Lungtoka Tenpa Njimy Rinpocze i otrzymanie od Niego Nauk Dzogczen w 2006 r.

Na przełomie marca i lutego 2011 uczestniczyłem w “The 2nd International Lishu Institute Retreat” który odbył się z okazji 50 rocznicy urodzin Tenzina Wangyala Rinpocze. Instruktorem Ligmincha Polska zostałem w sierpniu 2011. Od tego czasu  na zaproszenie grup praktykujących i wszystkich zainteresowanych osób prowadzę warsztaty w wielu miejscowościach w kraju.

Praktykę w tybetańskiej tradycji Bon rozpoczął w 2007 roku. Za swojego głównego nauczyciela uważa Tenzina Wangyala Rinpocze. Pobierał też nauki od wielu innych nauczycieli Bon otrzymując wyjaśnienia (tri), przekazy (lung) i inicjacje (łang): m.in. Yongdzina Tenzina Namdaka Rinpocze, Ponloba Trinley Nyimy Rinpocze, Khenpo Nyimy Dondrupa Rinpocze, Nyimy Dakpy Rinpocze i Khenpo Tenpa Yungdrunga Rinpocze. Na przestrzeni tych lat brał udział w ponad 100 kursach z nauczycielami z buddyjskiej tradycji Bon.

W latach 2012-2015 był umdze (prowadzącym) grupę w Krakowie oraz działał jako członek zarządu Ligmincha Polska. W zarządzie zajmował się układaniem programu kursów i nauk w Polce. W latach 2015-2016 spędził rok w Indiach na studiach w instytucie Lishu (www.lishu.org) założonym przez Tenzina Wangyala Rinpocze, otrzymując wiele nauk, ucząc się języka tybetańskiego i kilkukrotnie odwiedzając klasztor Menri (najważniejszy klasztor tradycji Bon). W 2017 roku Tenzin Wangyal Rinpocze wyznaczył go na instruktora Ligmincha Polska. Od tego czasu jeździ po Polsce z wykładami i kursami. Prowadzi także kursy i wykłady przez internet.

Od 2007 poprowadził już kilkadziesiąt kurów m.in. z oczyszczania karmy (praktyka z Sienla Okar), świadomego śnienia (jogi śnienia), tybetańskiej jogi ciała i oddechu (joga tsa lung), ćwiczeń oddechowych, medytacji z dźwiękiem, wprowadzenie w medytacje dzogczen (praktyka wewnętrznego schronienia), podstaw buddyzmu tybetańskiego czy pracy z pięcioma żywiołami.

Jacek prowadzi również indywidualne spotkania. Więcej na ten temat tutaj.

Bierze udział w konferencjach naukowych, tłumaczy teksty i wykłady z języka angielskiego, redaguje teksty tybetańskie oraz uczy języka angielskiego i języka tybetańskiego. W latach 2012-2015 prowadził zajęcia z historii i kultury Tybetu dla studentów Katedry Porównawczych Studiów Cywilizacji UJ.

English:

He began practicing in the Tibetan Bon tradition in 2007. He considers Tenzin Wangyal Rinpoche to be his main teacher. He has also studied with many other Bon teachers and received explanations (tri), transmissions (lung) and initiations (wang) from: Yongdzin Tenzin Namdak Rinpoche, Ponlob Trinley Nyima Rinpoche, Khenpo Nyima Dondrup Rinpoche, Nyima Dakpa Rinpoche and Khenpo Tenpa Yungdrung Rinpoche, among others. He participated in more than 100 retreats with teachers from Bon buddhism tradition.

In the years 2012-2015 he was the umze (leader) of the group in Cracow and acted as a board member of Ligmincha Poland. In the board he was in charge of arranging the program of courses and teachings in Poland. In 2015-2016 he spent a year in India studying at the Lishu Institute (www.lishu.org) founded by Tenzin Wangyal Rinpoche, receiving many teachings, learning the Tibetan language and visiting Menri Monastery (the most important monastery of the Bon tradition) several times. In 2017, Tenzin Wangyal Rinpoche appointed him as a Ligmincha Poland instructor. Since then he has been traveling around Poland with lectures and courses. He also gives courses and lectures online.

Since 2007 he conducts courses on cleansing karma (practice with Sienla Okar), lucid dreaming (dream yoga), Tibetan yoga of the body and breath (tsa lung), breathing exercises, meditation with sound, introduction to dzogchen meditation (practice of inner refuge), basics of Tibetan Buddhism and work with the five elements.

Jacek also conducts individual meetings. More about it here.

He participates in scientific conferences, translates texts and lectures from English, edits Tibetan texts and teaches English and Tibetan. In the years 2012-2015 he conducted classes on Tibetan history and culture for students of the Department of Comparative Civilization Studies at the Jagiellonian University.

Khenpo Rinpoche unterrichtet und hält Vorträge über die Bön Tradition in Europa, den USA und Mexiko.

Als Abt trägt er sowohl für das Triten Norbutse Monastery in Nepal als auch für Shenten Dargye Ling in Frankreich die Verantwortung.

mehr lesen

Sie erhielt ihren Master-Abschluss in Bön-Philosophie im Jahr 2007 mit einer Dissertation über “die zwölf voneinander abhängigen Ursprünge in der Bön-Tradition” an der Universität der Central University of Tibetan Studies in Varanasi in Indien, dann absolvierte sie einen M.Phil-Abschluss in Buddhismus-Philosophie, wo sie ihre M.Phil-Thesis über die “Linie der Bhikshuni-Ordination in Bön-Tradition” schrieb. An der Universität (CUTS), an der die fünf tibetischen Schulen vertreten waren (Bon, Nyingma, Sakya, Kagyu, Gelug), hatten die anderen vier Schulen Doktoranden, während niemand so intensiv in der Bon-Tradition studierte. Sie fühlte, dass dies fehlte und fühlte, dass es der Erhaltung der Bön-Tradition dienen und andere Schüler, insbesondere weibliche Schüler, dazu inspirieren würde, in der Bön-Tradition zu promovieren. In der Tat, in allen fünf Schulen, vor Sangmo Yangri, hat nur eine Schülerin promoviert. Sie promovierte 2013 in den Traditionen des Bön und des Buddhismus; ihre Dissertation beschäftigte sich mit der Analyse der traditionellen Darstellung der Art und Weise, wie die Welt nach der Tradition des Bön und des Buddhismus entstanden ist”.

Sie erhielt den Zuschuss des Jawaharlal Nehru Memorial Fund für zwei Jahre und 2013 wurde ihre Arbeit mit dem Prime Minister Award (Sikyong Award) der Tibetischen Exilregierung in Indien ausgezeichnet. Sie hat mehrere Artikel in verschiedenen Zeitschriften geschrieben und veröffentlicht (Bon-go die Zeitschrift des Menri-Klosters, Zeitschrift der Zhangzhung cum tibetischen Kultur, Mutri tsenpo, Ligmincha Europe Magazin, Tibet Zeiten, www.theyungdrungbon.com, www.himalayabon.com, www.khabda.com).

Darüber hinaus wurde sie mehrmals als Referentin auf dem Yungdrung Bon Camping in Menri Monsatery eingeladen und nahm an mehreren internationalen Bon- und Buddhismuskonferenzen teil. Sie wurde für ihre Leistung auf VOA Tibetisch interviewt. Sie hat auch das Buch des großen Gelehrten Palden Tsultrim “A commentary on the Three Ornaments of poetry” herausgegeben.

Bevor sie 2015 mit dem Unterrichten am Lishu Institute begann, lehrte sie ein Jahr lang ehrenamtlich im Kloster Ratna Menling in Dolanji, gab allen Studenten der Bon-Philosophie Anleitung und bereitete neue Lernmaterialien für sie vor. Im Jahr 2015 wurde sie von Geshe Tenzin Wangyal Rinpoche zur Lehrerin am Lishu-Institut ernannt und hat Vorträge über die Neun Wege des Bön, die Hagiographie von Buddha Tonpa Sherab Miwo und in tibetischer Sprache gehalten. Darüber hinaus hat Sangmo die Lehre von Geshe Sherab Lodoe in Lishu übersetzt (vom Tibetischen ins Englische). Sie ist verantwortlich für den Lehrplan des Lishu Institute und hat den neuen Lehrplan nach Abschluss des ersten dreijährigen Programms entworfen.

Im Alter von 21 Jahren wurde er von Kalsang Yonten Gyatso aus der Region Amdo zum Novizenmönch geweiht. Mit 22 Jahren ging er auf Pilgerreise zum heiligen Berg Kongpo Bon Ri und erfuhr vom Menri-Kloster in Indien. Er fühlte sich stark berufen, die Lehren der Bön-Tradition im Menri-Kloster zu empfangen, und manchmal beschloss er später, die äußerst schwierige Reise von Tibet nach Nepal durch die Himalaya-Region zu unternehmen. Er erreichte Nepal und von dort aus ging er nach Indien und kam schließlich am 20. Februar 1999 im Kloster Menri an. Am verheißungsvollen fünften Tag des tibetischen Neujahrsfestes, der auch der Geburtstag eines der größten Bön-Meister ist, Nyamed Sherab Gyaltsen, der in der Bön-Tradition als der zweite Buddha gilt, wurde ihm in diesem Jahr die Mönchsweihe vom 33. Menri-Inthronisten Seine Heiligkeit Lungtok Tenpa Nyima Rinpoche und Seine Eminenz Menri Ponlop Trinley Nyima Rinpoche verliehen. Einen Monat später, am 19. März, wurde er in die Bon-Dialektische Schule des Klosters Menri aufgenommen.

Er studierte fünfzehn Jahre lang Dzogchen, Tantra, Sutra und alle anderen zehn Bön-Traditionswissenschaften. Nach fünfzehn Jahren, am 9. März 2014, erhielt er den Geshe-Abschluss und hielt während seines Studiums Vorträge vor den jungen Mönchen. Darüber hinaus wurde er zum Präsidenten der Dialektikschule Bon im Kloster Menri gewählt und war ein Jahr lang Schatzmeister. Darüber hinaus wurde er vom 33. Menri-Inthronisationshalter Seine Heiligkeit Lungtok Tenpa Nyima Rinpoche ernannt, um die Bön-Tradition auf Konferenzen mit allen fünf wichtigsten Schulen des tibetischen Buddhismus (Bon, Nyingma, Sakya, Kagyu, Gelug) zu vertreten.

Seit Januar 2016 ist er Gastdozent am Lishu Institute, wo er über die Zyklen Sutra, Tantra und Dzogchen unterrichtet. Außerdem hat er den Lishu-Schülern beigebracht, wie man Bön-Rituale vorführt. Wenn es am Lishu-Institut keinen Unterricht gibt, unterrichtet Geshe Sherab Lodoe und arbeitet mit anderen Aufgaben im Menri-Kloster.

Nach seiner Reise ins Menri-Kloster in Indien, als er 25 Jahre alt war, trat Geshe Dawa Dargye in die Bön Dialektik-Schule in Dolanji ein und erhielt 2012 seinen zweiten Geshe-Abschluss vom Menri-Kloster.

mehr lesen

Geshe Gyatso urodził się w Dolpo w miejscowości Bicher w 1980 roku, gdzie znajduje się najstarszy klasztor Bon, Dolpo Samling. Klasztor został założony przez wielkiego mistrza rodu Yangton Yangton Gyaltsen Rinchen, ważnego mistrza linii w Zhang Zhung Nyen Gyud.

Jego ojciec był Nagpa, świeckim praktykującym w Bonpo i lekarzem medycyny tybetańskiej. Jego matka praktykuje Ningmę. Jego rodowe nazwisko brzmi Tsewang Gjaltsen, a imię Yungdrung Gyatso („Ocean Nieśmiertelności”) otrzymał kiedy złożył śluby zakonne u Jego Eminencji Yongdzina Tenzina Namdaka Rinpocze, najwyższego nauczyciela tradycji Bon.

Geshe Gyatso przebywał w swojej wiosce do 9 roku życia. Od 5 roku życia spędzał lato przy owcach i jakach. Zimę spędzał zwykle z ojcem w klasztorze. Tam nauczył się tybetańskiego czytania i pisania, recytował mantry, a czasami pomagał ojcu przygotowywać ofiary tsok. W wieku 9 lat udał się z ojcem do Katmandu, gdzie był jednym z pierwszych mnichów, który studiował w klasztorze Triten Norbutse w Katmandu.

Tam otrzymał nauki od Jego Eminencji Yongdzina Rinpocze, który ich udzielał nauk rankiem, a po południu uczuł się czytać i pisać. W 1994 roku ukończono budowę nowej dużej świątyni, a Jego Świątobliwość Lungtok Tenpai Nyima Rinpocze został zaproszony na konsekrację. Następnie, wraz z około 100 innymi mnichami, rozpoczął szkołę dialektyczną.

Geshe Gyatso rozpoczął studia na tytuł Gesze w klasztorze Triten Norbutse w 1994 roku i ukończył je w 2009 roku. Po uzyskaniu stopnia Gesze udał się na 100-dniowe odosobnienie, praktykując Tsa Lung i Trul Khor (pracując z oddechem, kanałami, czakrami i ruchem).

Podczas studiów w Triten Norbutse miał dwie możliwości odwiedzenia Europy, kiedy klasztor wysłał grupę taneczną Cham do Francji, Włoch, Szwajcarii i Belgii. Po otrzymaniu tytułu Geshe został ponownie zaproszony do kilku krajów europejskich, w tym do Niemiec, Czech, Austrii, Słowacji i Polski, gdzie prowadził publiczne wykłady i nauczał. Podczas swojej trzeciej wizyty w Europie w 2013 roku spędził miesiąc w Wiedniu, gdzie odprawiał tormy Bonpo oraz prowadził rytuały i taniec cham. Następnie zaczął podróżować i uczyć po całej Europie.

W latach 2010 i 2011, kiedy był członkiem zarządu klasztoru Triten Norbutse, Gesze Gyatso dobrze poznał Gesze Tenzina Wangyala Rinpocze, ponieważ Rinpocze odwiedzał go regularnie. Podczas swojej trzeciej wizyty w Europie spotkał Rinpocze w Berlinie. W 2013 roku Tenzin Rinpocze zapytał Gesze Gyatso, czy chciałby zostać w Polsce i uczyć w polskiej Sandze i innych europejskich Sandgach. Geshe Gyatso przybył do Cziamma Ling w Wildze w styczniu 2015 roku i oficjalnie został Lamą Cziamma Ling w marcu 2015.

Od tamtej pory w Wildze odbyło się wiele odosobnień połączonych z naukami i ćwiczeniami w różnych miastach Polski. Geshe Gyatso jest często proszony o wykonywanie specjalnych rytuałów.